fbpx
ik weet niet wat ik wil

Help! Ik weet niet wat ik wil

Ik denk dat veel millenials zo’n moment hebben gehad. Een moment waarop je eventjes totaal niet meer weet wat je wilt. Wie ben ik? Wat kan ik? Zit ik wel op de juiste weg? In sommige periodes heb ik wekelijks die gedachtes. Grappend zeg ik dan tegen vrienden: mijn wekelijkse existentiele crisis is er weer. In deze blog deel ik mijn door de war zittende gedachtespinsels.

Wat wil ik nou écht?

Steeds vaker schiet die gedachte door mijn hoofd, als een pijl en boog waarvan de pijl verdwaald is. ‘Wat wil ik nou écht? Wat is mijn missie?’ Ik ben er al sinds mijn zevende mee bezig, snapte niet wat ik hier nou te doen had. Nu ik ouder ben snap ik beter waar dit vandaan komt. Toch blijft het aan me knagen. En het lastige is: ik vind zoveel dingen leuk. Wat wil ik nou? De keuze is reuze en dat is ook helemaal niet gek. 

Half afgemaakte knutselwerkjes

In deze tijd zijn de mogelijkheden eindeloos. Op de basisschool wilde ik dansen, dus hup, elke donderdagavond stond ik choreo’s te oefenen in de dansschool. Paarden vond ik ook wel leuk, mijn opa had vroeger zelfs paarden, en natuurlijk ging ik op paardrijden. Binnenshuis stonden permanent zo’n vier half afgemaakte knutselwerkjes, waarmee ik vol enthousiasme begon. En met evenveel enthousiasme weer afhaakte nog überhaupt voordat de lijm opgedroogd was. 

Levenslustige mini-Kieks

Het is ook niet gek dat ik als levenslustige mini-Kieks alles wilde proberen. Vroeger werd je geboren in een familie die al eeuwenlang klompen maken, of iets anders ambachtelijks. Zonder na te denken werd jij ook automatisch klompenmaker, om het even wat te versimpelen.  In de eeuwen voor ons was alles veel ambachtelijker. Je leerde een specifiek vak écht goed. Nu leren wij millenials van alles, doen we vage, brede studies, maar hebben we vooral oppervlakkige kennis, lijkt het.

Yes, dit is mijn ding. Of toch niet?

En die oppervlakkige kennis vormt een dikke ijslaag boven mijn zee van mogelijkheden. Veel onderwerpen interesseren me, maar me echt specialiseren vind ik saai. Op momenten dat ik denk: yes, dit is mijn ding, knaagt de ongeduldige, zevenjarige mini Kieks aan mijn mouw.

Zij heeft helemaal geen zin om iets écht, écht goed te leren. Zij wil ontdekken, spelen, elke dag een nieuw knutselprojectje. Alleen weet de semi-volwassen versie van mij dat ik focus moet hebben, anders kom je nergens en word je nooit succesvol. Maar wat wil ik echt? Gewoon, een beetje van alles. 

Meer lezen over keuzes maken?

 

 


Gepost onder Millenial Monday met de tags keuzestress, millenial, toekomst en visie

Kiara Louis

door Kiara Louis

Reacties