fbpx
grenzen aangeven als hooggevoelig persoon

Zo kun je grenzen aangeven als hoogsensitief persoon

Zeg je vaak ja terwijl je eigenlijk nee voelt? Weet jij vooraf al waar je iemand blij mee maakt, en pas jij je dan aan? Zelfs als je daarmee zelf je eigen grenzen overgaat? Merk je dat je in koffietentjes af en toe ineens helemaal meegezogen wordt in het gesprek van de tafel naast je, en dat de vibe dan ineens verandert? Kun jij je grenzen aangeven?

Wat zijn grenzen?

Dit is al de eerste goede vraag, al zeg ik het zelf. Het is namelijk zo dat iedereen zijn of haar eigen grenzen heeft. Dat betekent dus dat er niet een soort handleiding is met waar grenzen liggen als hoogsensitief persoon. Dat zou het wel makkelijker maken. Zelf heb ik de afgelopen jaren allerlei grenzen bij mezelf ontdekt waarvan ik niet eens wist dat ik ze had, en dus jarenlang gewoon overheen gegaan ben. Lang verhaal kort: het antwoord op wat zijn jouw grenzen dat kan ik niet geven. Ik kan je wel vertellen hoe ik het ervaar als ik een grens over ga:

    • Fysiek: Ik krijg hoofdpijn, buikpijn, misselijk, mijn huid wordt minder goed.
    • Mentaal: Ik merk dat ik niet weet wat ik wil (dan weet ik het dus wel, maar vaak is het anders dan dat ik ‘denk’ dat de verwachting is).
    • Emotioneel: Ik reageer emotioneler op dingen die me normaal niet zouden raken.
    • Spiritueel: Mijn gronding wordt minder, en dan krijg ik het gevoel: wat ik nu doe is niet goed voor mij. Ik word ook meegezogen in de vibes van andere personen.

Waarom is het zo lastig om je grenzen aan te geven?

Vaak is het zo dat je een grens niet durft, kan, mag of wil aangeven. Terwijl je (soms) weet dat het voor jezelf beter is als je het wel doet. En het geeft een ander ook ruimte. 

Vroeger vond ik het lastig om mijn grenzen aan te geven, eigenlijk vaak ook omdat ik bang was voor de reactie. Als ik bijvoorbeeld een keer niet meeging drankjes doen op vrijdagavond. Want dan ben je echt ‘zoooo ongezellig’. Soms wilde ik juist wel mee, maar was ik gewoon moe. Dan kun je een mega leuke avond missen en dat wil je niet (FOMO). Geen zin om moe te zijn, wel om gewoon lekker all in te gaan.

Soms mag ik van mezelf ook gewoon geen grenzen aangeven. Dan vind ik het asociaal als ik voor mezelf kies. Want soms moet je toch dingen doen voor een ander? Hoe ver ga je daarin? Wanneer kom jij zelf weer op de eerste plaats? 

Ook zijn er momenten dat het zogenaamd niet anders kan. Op werk wordt van ons verwacht dat je net zolang doorgaat als dat je kan. En dat kunnen we soms veel te lang volhouden zonder dat goed voor ons is, omdat we bang zijn dat we anders niet ambitieus genoeg zijn bijvoorbeeld.

Zo kun je verbaal je grenzen aangeven

Als je merkt dat je een grens voelt opkomen dan is het fijn om te gronden. Even helemaal in je eigen energie te komen. En dan goed voelen waar de grens ligt. Maak contact met je hart. En voel nog een keer goed. Wat is jouw grens? Vanuit hier kun je zeggen wat je voelt. En je grens aangeven. Als het vanuit liefde (voor jezelf) is, dan maak je altijd de goede keuze (er bestaat dan niet zoiets als een verkeerde keuze maken). Vanuit liefde, eerlijk zeggen wat je voelt. Radical honesty. Vooral dichtbij jezelf blijven. Hier schreef ik al eerder hoe je bij jezelf kunt blijven. 

Zo kun je non-verbaal of energetisch je grenzen aangeven

Je kunt dit op verschillende manieren doen. Het begint met bij jezelf komen. Wat mij vaak helpt is:

    • Gronden. Als je gegrond bent dan kun je alles wat niet van jou is, zo de aarde in laten gaan, en dit is jouw eigen basis. Die eerst goed neerzetten.
    • Opvullen met eigen kleur. Ik kies een kleur die ik mooi vind (roze, goud, wit, blauw, rood, groen, geel, paars, oranje etc.) en dan vul ik mezelf letterlijk helemaal met die kleur. De andere persoon kun je dan ook een kleur geven en er dan voor zorgen dat jullie kleuren niet gaan mengen. Als je merkt dat het toch gebeurt laat de kleur van de ander dan in liefde los.
  • Soms visualiseer ik ook een regenboog, spiegel of bloemen om mij heen. Alsof ik een beetje mijn eigen terreintje heb waar dan even niemand op kan komen (zien ze toch niet als ik dit doe, doe ik vaak in de tram enzo).

En als je vrienden niet waarderen dat jij goed voor jezelf zorgt, dat zou natuurlijk vreemd zijn. Nee is nee ;). Nee is geen ja… En grenzen aangeven is moedig, fijn en bevrijdend. Dat zouden we meer mogen doen! 

Liefs,

Willemijn

Meer lezen over het aangeven van grenzen?

Eerder schreef ik al hoe je als hoogsensitief persoon naar jezelf kunt luisterenzeggen wat je ervaart, minder rekening kunt houden met anderen of je eigen keuzes kunt maken.

Willemijn Welten

door Willemijn Welten

Reacties