fbpx
reis van mijn leven

De reis van mijn leven: wat heb ik geleerd?

Al drie jaar wilde ik een Interrail-trip maken door Europa. En al drie jaar ging het niet door vanwege vriendinnen. Dus toen dacht ik: dan ga ik lekker zelf! Soort van. Want ik, als nerveus stresskipje, vond dit mega eng. Toch ben ik de trein ingestapt. Gelukkig maar. Het was de reis van mijn leven. Over mijn avonturen kan ik een boek vol schrijven. Vandaag deel ik er een paar. 

Kiezen voor jezelf

De eerste week  leerde ik meteen te kiezen voor mijzelf. Ik sliep in een hosteldorm met twee wat aparte, oudere mannen. Eentje hiervan had zo’n rare energie. Ik voelde me enorm onveilig die nacht.  Af en toe brabbelde hij dingen die ik niet verstond. Ik besloot dat ik me niet aan moest stellen en probeerde weer verder te slapen. Maar het gekke voorgevoel bleef. Dus na die nacht wisselde ik van dorm. Leerles: altijd kiezen voor jouw gevoel, ook als dit niet ‘logisch’ lijkt.

Vooroordelen kloppen vaak niet..

Een van de laatste nachten in Berlijn kwam ik David tegen bij een Teledisko (een mini-disco in een telefooncel, echt geweldig!) Hij stond daar opeens, en sloot zich aan bij mijn vriendengroep. We hadden meteen een klik, ook al was het een type waar ik in Nederland nóóit mee om zou gaan. Ik kwam erachter dat hij ook gek was op astrologie, wat je van de buitenkant echt totaal niet zou zeggen. Hij herinnerde me er aan dat de buitenkant en binnenkant echt kunnen verschillen.

Ben ik wel introvert?

In Ljubljana kwam ik Maria tegen, een psychologiestudente uit Denemarken.  Op een avond dronken we een biertje en hadden we een goed gesprek over introversie en extroversie. Toen vertelde ze dat je ook introvert kan lijken als sociale situaties je veel energie kosten vanwege spanning of onzekerheid.  Aha, daar vielen wat kwartjes bij me. Zij bracht het inzicht dat ik misschien minder introvert ben dan ik denk, maar dat ik gewoon vrij snel gespannen raak. Jup, stresskipje it is.

reis van mijn leven

Stay individual, Kiki

Samen met een vriendin bracht ik vier dagen door in Budapest. Toen ik aankwam zag ik meteen een toffe gast uit Londen in mijn dorm zitten. We raakten aan de praat en dronken wijn op een dakterras. De laatste dag gingen we met een grote groep uit. Uiteindelijk eindigde ik samen met hem om vier uur ‘s nachts verdwaald in Budapest.  Toen de zon opkwam, stonden we weer voor de deur van ons hostel. Wat een bizarre avond was het eigenlijk.  Hij vertelde me toen: Stay individual, Kiki. Een mooi compliment en les in één. Ik mag mijzelf zijn en juist dat is mijn kracht.

Iedereen wilt helpen

Toen ik besloot weer naar Nederland te gaan vanuit Kroatië, eindigde ik in the middle of nowhere. Iets met een openbaar vervoer dat opeens op de schop werd gehaald. Daar stond ik dan. In het pikkedonker. Zonder werkende telefoon. (Ja, echt) Een plek zonder huizen, winkels, auto’s of mensen. Ik zette hem op het lopen, besloot een random tram te pakken, zodat ik tenminste hulp kon vragen. En dat kreeg ik. Zelfs in Kroatië, waar vrij weinig mensen Engels spraken. Ik leerde dat hulp vragen altijd mag, ik mijzelf altijd kan redden en dat ik mag vertrouwen op mijn gevoel.

De reis van mijn leven… Dit waren maar een paar lessen die ik heb geleerd. Want ja, ik zou hier echt een boek over kunnen schrijven. Aan dat mega krachtige, on top of the world-gevoel ben ik inmiddels een beetje verslaafd geraakt. Binnenkort ga ik weer op avontuur. En ik heb er nu al zin in! 

 


Gepost onder Everyday mindfulness met de tags avontuur, levenslessen, reis en Reizen

Kiara Louis

door Kiara Louis

Reacties