fbpx
herkenning van onze ziel in arabische sferen

Een herkenning van onze ziel in arabische sferen

Het zal ongetwijfeld een combinatie zijn van de aanwezige factoren op het moment. Mede door waar ik ben én deels door hervonden magie in de klanken van Sades stem en melodie, waan ik mezelf in een scene uit de Alchemist van Paulo Coelho. De Arabische sferen waaien hier door Marrakech. Waar de lucht warm is, maar droog. Waar de mensen elkaar allemaal een hand zullen helpen en ze je tegelijkertijd altijd proberen een poot uit te draaien. Waar de palmbomen het landschap overheersen en de kamelen aan me voorbij vlijen. Waar ik te gast ben op een traditionele bruiloft, als onderdeel van de familie. Het verhaal van hoe ik hier terecht kom is al bijna net zo prachtig als hier zijn, bijna dan.

Herkenning van onze ziel

Ik ben bevriend met de moeder van de bruid. Tweeëneenhalf jaar geleden leerde ik de Marokkaanse Sakina kennen op een veel te vroege KLM vlucht vanuit Amsterdam naar Genève. Zij aan het raam, ik vanzelfsprekend aan het gangpad en de stoel tussen ons in was leeg. We hadden al oogcontact gehad, naar elkaar gelachen en de ander erkend. Op een moment begint ze tegen me te praten. Dat ik iets had, in m’n ogen. Nu kan ik zeggen dat ze een klik zag, ze herkende haar ziel in de mijne.

We kletsten de oren van ons hoofd en ze gaf me haar contactgegevens, met de enige toelichting:

If you feel like meeting, we meet. And if you don’t feel like, all good, then you don’t.

Met haar woorden ‘’as you like’’ namen we afscheid.

Een blijvende formule

Ik was op weg naar een auditie in Lausanne voor een project bij een modern dansgezelschap, waar ik uiteindelijk de baan voor heb gekregen. De dag na de auditie ben ik langs Sakina gegaan, ze haalde me op van het station in Genève. Ze gaf me een tour door de stad, dronken samen koffie en toen zette ze me af bij de Kiss & Drive op het vliegveld. Toen wist ik nog niet dat die formule een blijvende ging zijn.

De katalysator naar mijn eigen bedrijf

De baan betekende voor mij een langere periode in Zwitserland wonen. En hoewel het land zelf letterlijk van een ansichtkaart getrokken lijkt, zijn de mensen er voor mij totaal smakeloos. Geen peper. Geen zout. Deze periode is voor mij een totale terror geweest, een keerpunt in mijn leven. Het was toen ik terugkwam in Nederland dat ik mezelf voor nam nooit meer iets te doen waar ik niet gelukkig van word of mezelf kan zijn. Het is dan ook de katalysator geweest die ervoor heeft gezorgd dat ik nu al mijn eigen bedrijf Own Your Space heb.

Een klik overstijgt cultuur en generatie

Tijdens mijn tijd in Lausanne ben ik vaak langs Sakina gegaan en bezocht ik haar met haar dochter in het ziekenhuis nadat ze was geopereerd aan haar rug. Totaal thuis voel ik me bij haar. Het is een gek fenomeen dat je een dergelijke klik kunt voelen met iemand van een andere generatie en die haar achtergrond in een totaal andere cultuur heeft gehad. Note: ze is wel de meeste vrijgevochten Marokkaanse die ik ooit heb meegemaakt. Wellicht is daar de bron van de klik te benoemen…

Fast forward naar vandaag, 23 september 2017, de bruiloft van haar dochter.

Gisteren hebben we het Henna feest al gehad, alleen maar vrouwen, muziek, Henna en eten. Wat een magische sferen, wat een rijke cultuur en bijzondere tradities. Het deed me even balen van onze puntzakken friet en kroketten uit de muur als cultureel erfgoed. Enfin, een van mijn beste vriendinnen wees me even op onze liberaliteit en dat balanced it out again.

Alleen maar zijn, in arabische sferen

Ik ben totaal ontspannen. Ik hoef niets te doen. Niks wordt er van me verwacht, alleen maar zijn. Het voelt als een verademing even geen kar te hoeven trekken, geen plannen te maken of aan het roer te staan van welke vloot dan ook. Vaak begeef je je wanneer je ergens te gast bent in een waas van beleefdheid, je loopt nog net niet op eieren, maar je presenteert wel de meest aangepaste versie van jezelf.

Met uitzicht op de palmbomen in een briesje, een vers sunkissed lijf en de Henna op mijn voet kan ik me alleen maar rijkelijk inbeelden wat ik over een aantal uur, bij de bruiloft, mee ga maken. Ik ga me onder laten dompelen en erin rond zwemmen, als een vis in het water. Net als vanmiddag, toen ik in het water lag en de volgende woorden me binnenvielen in rust en vrede, in liefde en aanwezigheid;

This too shall pass

Inshallah,

Nathalie


Gepost onder Everyday mindfulness

Nathalie van den Hombergh

door Nathalie van den Hombergh

Reacties