fbpx

De échte oorzaak van emotie eten

We kennen ze allemaal wel, van die momenten waarop je eet en weet dat je het niet doet omdat je honger hebt maar om een heel andere reden. Je duikt de kastjes in op zoek naar eten of bent met vrienden en die chocolade blijft maar naar je lachen. Of je voelt zoveel stress dat je zonder dat je het door hebt de hele snoeppot op je bureau leeg eet. Waar wij vroeger aten om te overleven eten wij nu om heel andere redenen. Hoe komt dat en waarom eten we niet gewoon als we honger hebben en stoppen we met eten als we voldaan zijn? In dit artikel lees je waarom we emotie-eten!

Emotie-eten: hoe het is ontstaan

Vroeger leefden we in de natuur en stonden we in contact met ons lichaam. We luisterden naar de signalen die het ons gaf.

Wanneer we honger hadden gingen we op jacht om voedsel te verzamelen en ons lichaam te voeden. Soms aten we veel omdat er veel eten was en andere periodes kwam het voor dat we moesten vasten omdat er simpelweg geen eten was. Het lichaam paste zich elke keer aan en vond een nieuwe balans.

Toen er tijdens de Industriële Revolutie overal winkels met eten kwamen zijn wij in eerste instantie blijven eten om te overleven. We wisten immers niet beter. We aten in overvloed en ons lichaam wachtte op het moment dat we weer gingen vasten. Maar die periodes kwamen niet meer. Sindsdien is eten volop beschikbaar op elke hoek van de straat.

Steeds meer mensen zijn daardoor uit balans geraakt en overgewicht werd langzaam een steeds serieuzer probleem.

Waar wij vroeger luisterden naar ons lichaam begonnen we steeds meer te eten vanuit ons hoofd. We werden meer en meer beïnvloed door reclames. Het lekkere aspect van eten werd steeds belangrijker. Steeds meer voeding begon suikers en ongezonde transvetten te bevatten waar wij verslaafd aan raakten en eten kreeg langzaam een heel andere betekenis.

Het honger en verzadigingssysteem

Maar nu even terug naar jou. Jij bent geboren in de tijd dat eten altijd tot je beschikking was. Ook ben je als baby geboren met het mechanisme in je lichaam om te eten als je honger hebt en te stoppen met eten als je voldaan bent.

Je zou dus denken dat het niet voor problemen hoeft te zorgen dat er altijd eten beschikbaar is zolang dat honger- en verzadigingsmechanisme gewoon werkt. Hoe kan het dan toch zo zijn dat we daar niet meer naar luisteren, dat we het contact met ons lichaam kwijt zijn geraakt en vaak eten terwijl we geen honger hebben? Of dat we onszelf vol eten?

Emoties

Dat heeft verschillende redenen en het niet kunnen uiten van emoties speelt daarin een grote rol.

Als je naar een kind kijkt, zie je dat het gewoon uit wat hij of zij voelt. Als het boos is dan schreeuwt het, voelt het verdriet dan zijn er tranen en is er blijdschap dan schatert het. Een kind is gewoon met wat er is.

Dit verandert naarmate je ouder wordt. Er zijn weinig kinderen die van hun ouders leren hoe ze om moeten gaan met hun emoties. In de meeste gevallen zijn het juist de ouders (uiteraard niet met opzet) die ervoor zorgen dat een kind emoties gaat onderdrukken.

Vaak krijgen kinderen dingen te horen als “niet huilen, het is zo weer voorbij of je hoeft niet zo boos te doen hoor, stel je niet zo aan.” Bepaalde emoties mogen er wel zijn en sommige toch liever niet. Als kind leer je zo al gauw dat het niet veilig is om te uiten hoe je je voelt.

Eten en emoties

En dat is waarom eten je beste vriend wordt in situaties waar je bepaalde emoties ervaart. Vaak zijn dit emoties die we liever niet voelen. We hebben niet geleerd hoe we dat eigenlijk moeten doen.

De meest voorkomende emoties die mensen aanzetten tot emotie eten zijn emoties die voortkomen uit:

  • Stress
  • angst
  • verdriet
  • eenzaamheid
  • geluk

We kiezen ervoor om de leegte die voortkomt uit het niet kunnen uiten van deze gevoelens en emoties op te vullen met eten. Dat voelt als een veilige vriend waardoor we ons tijdelijk lekker voelen. Helaas maakt dat lekkere gevoel later plaats voor schaamte en schuld.

Waarom eten? Dit heeft verschillende redenen:

1. We hebben geleerd onze emoties weg te eten

Eten wordt vaak ingezet om kinderen mee zoet te houden, te belonen of te troosten. Als je een sportwedstrijd hebt gewonnen krijg je een ijsje, ben je gevallen dan krijg je een snoepje en zo kennen we er nog wel een paar.

Er wordt niet gestimuleerd dat emoties er gewoon mogen zijn en uitgelegd dat het boodschappers zijn die ons duidelijk maken wat we ervaren. Het komt er dus op neer dat wij als mensen geneigd zijn om onze emoties niet te kunnen reguleren.

Als we boos zijn, stress hebben, eenzaamheid voelen of als we verdriet hebben dan willen we dat liever niet. We zoeken afleiding om het niet te hoeven voelen. Eten helpt daarbij.

2.Dopamine & serotonine

Wanneer je je toegeeft aan de drang om te eten maakt je lichaam dopamine aan. Dat geeft een lekker gevoel.

Daarnaast is de kans groot dat als je je niet goed voelt en veel verdriet ervaart, dat je een laag serotonine gehalte hebt. Suiker zorgt ervoor dat je serotonine gehalte stijgt waardoor je je snel beter gaat voelen.

Dat heeft ook te maken met suikers en vetten en vaak een combinatie van beide die in bepaalde soorten voedsel zit. Dat zorgt ervoor dat je hersenen stofjes aanmaken zoals serotonine en dopamine die tijdelijk voor een lekker gevoel zorgen. Dit maakt dat wij verslaafd raken aan eten.

3.We weten niet meer wat honger is

De enige reden waarom we zouden moeten eten is omdat we fysieke honger ervaren. Dus omdat ons lichaam aangeeft dat het voedsel nodig heeft. We kunnen dit herkennen aan een langzaam opkomend rommelig gevoel in onze maag of ons flauw voelen.

We denken vaak dat we honger hebben als we een craving voelen. Maar dit is mentale of emotionele honger. Je kunt dit herkennen doordat je ineens enorme drang voelt naar eten en je wilt het zo snel mogelijk opeten. Je kan aan niets anders meer denken dan aan dat eten.

Eten lijkt een goede oplossing om die craving op te vullen omdat het even zo’n lekker gevoel geeft. Maar juist zo’n intense craving is een teken dat er iets speelt op emotioneel vlak. Dat wil ruimte krijgen en gezien worden.

4.Onze honger- en verzadigingshormonen zijn uit balans

Als je lange tijd overgewicht hebt of emotie eet kunnen je honger- en verzadigingshormonen uit balans raken. Het kan zijn dat ze niet meer werken zoals ze horen te werken en dat je dus geen seintjes krijgt die je laten weten dat je eten nodig hebt of dat je voldoende hebt gegeten.

Eetbuien

Vaak stopt emotie eten niet bij een koekje of een snoepje maar uit het zich in het weg eten van zakken chips , pakken koekjes en alles wat los en vast zit.

Dat is enorm vervelend en kan de kwaliteit van je leven ontzettend beïnvloeden. Het kan als gevolg hebben dat je overgewicht hebt, risico loopt op diabetes, een negatief zelfbeeld ontwikkeld of depressieve gevoelens krijgt.

Ook heeft het veel effect op je hormoonhuishouding waardoor die op den duur uit balans raakt. Het honger- en verzadigingsmechanisme werkt dan niet langer waardoor je lichaam geen seintjes meer geeft wanneer je moet eten of moet stoppen met eten.

Het contact met het lichaam verdwijnt daardoor meer en meer. Zeker wanneer je je lichaam of lichaamsdelen afwijst en er niet blij mee bent. Er ontstaat een steeds grotere disconnectie.

6 tips om van emotie-eten af te komen

Nu je bewustzijn hebt op emotie-eten kun je er wat aan doen. Mocht je dit willen natuurlijk. In dit blog geef ik je 6 tips hoe.

Meer blogs van Anita Mulderij

Anita Mulderij

door Anita Mulderij

Reacties